วันเสาร์ที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2562

ไม่ว่าเธอจะเป็นยังไง ฉันก็ยังรักเธอ

ยามเช้าที่แสงสว่างส่องเข้ามา
เสียงนกปลุกร่างกายให้ตื่นขึ้น
ชีวิตอาจจะไม่ได้ราบรื่นตลอดเวลา
แต่เช้าก็มาพร้อมความสดชื่น
เหมือนการตื่นนอนของเด็กน้อย รอยยิ้ม และเสียงหัวเราะที่มอบต่อโลกใบนี้

เหมือนดอกไม้เล็กๆ ที่เบ่งบาน
ไม่ว่าจะเคยไม่ทำอะไรเลย
เคยทำผิด เคยทำได้ดีมาก
เคยมีความหมาย เคยไร้ความหมาย
เคยทุกข์แสนสาหัส เคยสุขแบบที่ไม่เคยนึกฝัน
เราก็ล้วนเป็นตัวเรา
เติบโต เบ่งบาน ทำหน้าที่เป็นตัวของตัวเอง

"ฉันเป็นอะไรก็ได้เท่าที่ฉันต้องการ"
เด็กไปที่ไหนก็เติบโตงอกงาม


ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

บันทึกที่ผ่านมา